Blog post

اینترنت – آیا اینترنت شکست خورده است؟ اینترنت چگونه به این نقطه رسید؟

دی ۱۸, ۱۳۹۶میلاد امیرزاده

مخترع اینترنت

کسی که باید وجود کنونی طراحی اینترنت را مدیون او باشیم وینت سرف هست که به همراه رابرت کاهن هسته مرکزی اینترنت یعنی TCP/IP  را در دهه هفتاد طراحی کردند.

اینترنت از آن زمان تا کنون به طرز شگفت انگیزی بزرگ شده است.

او توضیح می دهد که

هنگامی که ما شبکه را طراحی می کردیم هدف مشخصی در ذهنمان نداشتیم. به کاربرد آن اصلا فکر نمی کردیم. ما تنها می خواستیم بسته های اطلاعاتی را از نقطه ای به نقطه دیگری برسانیم.

سرف هم اکنون به عنوان یک مشاور ارشد در Google مشغول به فعالیت است. بسته های اولیه ای که در شبکه ساده ای در حال تبادل بودند تبدیل شدند به صوت و تصویر. شبکه ای که آنها طراحی کرده بودند می توانست هر چیزی را جابجا کند.

مزیت های اینترنت از معایب آن بسیار بیشتر است.

پروتکل TCP/IP سال ها کارکرد خود را اثبات کرده است. همگی متفق القول هستند که این پروتکل کار می کند. اما یک چیز باید تغییر کند و آن دیدگاه سرور-کلاینت ی است که بر روی اینترنت سایه افکنده است. ایده ای که مربوط به سالیان پیش است که اطلاعات در یک جایی(سرور) قرار دارند و از یک جایی(کلاینت) مورد دسترسی قرار می گیرند.

دیرک تروسن، یک دانشمند حوزه شبکه در لندن معتقد است که ما به پایان عصر کلاینت-سرور رسیده ایم.

اینترنت آنقدر تغییر کرده است و این قدر در یک مسیر درست پیش رفته است که گاهی متوجه نمی شویم. آنقدر نوآوری بر روی نوآوری شکل گرفته است. در کنار غول های اطلاعاتی مثل Google و Facebook شما یک فروشگاه کوچک شیرینی فروشی هم در کناری می توانید داشته باشید و کاملاً این اتفاق ممکن است. ارتباطات مثل Telegram و Whatsapp هزینه های تماس را به شدت کاهش داده اند. این است نوآوری کاربرد بر روی بستر شبکه که اینترنت به صورت کامل از پس آن بر آمده است.

دیرک توضیح می دهد که مدل سرور-کلاینت برای روزهایی که اطلاعات کمیاب بودند بسیار مناسب بود. آن روزها اطلاعات جایی محفوظ بودند، تنها راه دسترسی یک پورتال بود. همین نام پورتال را ببینید. یعنی جایی که دری وجود دارد و شما آن در را می زنید و بعد از آن نقطه ای است که انگار یک کتابخانه بزرگ که شامل هر گونه اطلاعاتی است.  اما هم اکنون اطلاعات تقریباً از هر منبعی می آیند. پس دیگر نباید این ایده سرور-کلاینتی وجود داشته باشد.

فضای ذخیره سازی ای که در گوشی های ما وجود دارد بسیار بیشتر از فضای ذخیره سازی است که بر روی سرورهای غول پیکر در بدنه اصلی اینترنت وجود دارند.

تروسن و همکارانش در InterDigital بر روی نمونه ای از یک شبکه اطلاعات محور کار می کنند که می توان آن را به اینترنتی بدون مرز تشبیه کرد. به جای آدرس ها منابع هسته اصلی این شبکه را تشکیل می دهند. شبکه ی هوشمندی که درخواست ما را تبدیل به یک منبع می کند که می تواند در گوشی فرد کنار دستی ما باشد. این نوع شبکه سعی می کند با استفاده از تکنیکی که در بیت تورنت پیاده سازی شده است بر مساله تاخیر در دسترسی فایق بیاید(اگر با بیت تورنت آشنا نیستید اینجا و اینجا را بخوانید).

تروسن هم اکنون دمویی از شبکه اش را با یک ویدیوی Netflix با بینندگانی در زمان های مختلف ارایه کرده است. او اثبات کرده است که به این روش می توان هزینه های دسترسی به یک منبع را کاهش داد. در این شبکه هر نوع اطلاعاتی از مبداء خود تا نقطه انتهایی یک اثرانگشت همراه خود دارد، بنابراین استفاده کننده می تواند اصالت منبع را ارزیابی کند. به این ترتیب احتمال  Phishing و حملات سایبری در چنین شبکهای کاهش می یابد. او امیدوار است که شبکه اطلاعات محور او در سال ۲۰۱۸ فعالیت خود را آغاز کند.

تحقیقات تروسن تنها یکی از بسیار روش هایی است که سعی در بهبود اینترنت و برطرف کردن نقاط ضعف آن دارد.

 

 

نظرات کاربران

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

پست قبلی پست بعدی